Point-de Poitte - Villebois

Tja, weer een typisch Frans dorpshotel. Zijn wij nou zo verwend of snappen de Fransen het gewoon niet? Toch mogen we in het algemeen niet klagen over de Franse servies. Het maakt onze reis ook wel weer memorabel. Om 09.00 uur kwam de taxi voor rijden die onze bagage en de dames ging afzetten bij de garage in Vesoul. Daar stond onze gerepareerde bus. Voor de verandering hebben wij vandaag dus de dames uitgezwaaid. Iedereen klaagde over zware benen. Dat was na de zware rit van gisteren en de koude regen op onze spieren ook niet echt verwonderlijk.

Vandaag weer een lange rit met afwisselend klimmen en dalen. Een prachtige afdaling bijvoorbeeld langs de stuwmeren in de buurt van Condes. Rechts van de weg de bergwanden en weilandjes en links van de weg een hele grote spiegel van water waarin zowat alles wat langs het water stond reflecteerde. Echt een geweldig gezicht. Een stuk voorbij de meren passeerden we een weiland. Een weiland is ook hier in Frankrijk overwegend groen van kleur. Als zich in het gras voorwerpen tonen die een andere kleur hebben dan groen en bovendien nog boven de grassprieten uitsteken wordt scherper waarnemen leuk. Er bleken zeker 8 bruine paaltjes her en der in het groen te staan, die toen we dichterbij kwamen, buizerds bleken te zijn. Enkelen gingen op de wiek en op zo’n moment besef je hoe mooi het is dat jij daar op dat moment mag zijn.
Al afdalend hebben wij zo onze leermomenten. Wisten jullie bijvoorbeeld dat een salamander kan anticiperen? Stel je voor; Jeroen fietst voor mij (Walther)in de afdaling met een behoorlijke snelheid.
Lodewijk naast mij en wij zien zowat tegelijkertijd een salamander links uit het bermgras de weg op schieten. Hij wilde duidelijk oversteken. Hij neemt een spurt op links maar ziet Jeroen aankomen en terwijl dat gebeurt gooit ie de turbo erop en sprint precies tussen het voor- en achterwiel van Jeroen’s fiets door naar de rechterberm. Hoe is het mogelijk dat dit gebeurt zonder kleerscheuren en dat Lo en ik dat zien. Jeroen heeft er niets van meegekregen.
We lunchen in een etablissement langs de rivier de Ain. Ze hebben er Nos Burgers. Dat voelde meteen Nederlands, dus wij schoven aan. Bleek dat er een hele grote bus bejaarde zestigplussers in een feesttent aan het lunchen was onder muzikale leiding van een vrouwelijke, net iets te hippe dertiger met een accordeon. Na enkele minuten begon die hele tent zelfs spontaan mee te zingen. Het gaf ons toch wel weer een bijzonder gevoel en dat had niets met leeftijd te maken.
Vlak voor Villebois, waar we zouden overnachten, hebben we allemaal ons eigen tour-de-france-momentje beleefd. In de afdaling met een snelheid van circa 35 km per uur naderden we een grote rotonde aan het begin van het stadje. Omdat er geen verkeer aan kwam konden we die rotonde ronden op volle snelheid. Dat doen al die wielrenners in de tour ook. Wij durfden alleen niet links om. En als klap op de vuurpijl nog eentje 100 meter er achter.
We kijken terug op weer een prachtige dag, maar het mooiste moment was toch wel dat we bij het hotel aankwamen en dat onze dames ons weer gewoon opwachtten met hun big smile.
Morgen weer meer.